Yes,Life Is Beautiful,but.......

               दैनिक ‘महाराष्ट्र टाइम्स’ मध्ये एक कविता माझ्या वाचनात आली. ‘देवळात देव कुठे आहे ?’ असे शीर्षक असलेल्या या कवितेचे लेखन विजयराज बोधणकर यांनी केले आहे. माझ्या माहितीप्रमाणे ते प्रसिद्ध चित्रकारही आहेत.              देवावर श्रद्धा असणारा मी हे काव्य वाचताना गोंधळून गेलो. मात्र ते पुन्हा वाचताना माझे मन अंतर्मुख होऊन स्वतःलाच प्रश्न विचारू लागले की, ‘नेमका कुठे असतो देव ?’ देवळात की देवळाबाहेर ? 🌹देवळात देव कुठे आहे ?🌹 अरे, तू एका दाण्यातून अनंत होऊन येतोस, माझ्या रिकाम्या थाळीत भाकर होऊन प्रगटतोस, म्हणून तर मी जगतोय…. अन् तरीही इथली हेकेखोर माणसं म्हणतात, देव देवळातच आहे ! अरे, तू वाळल्या लाकडातून अग्नी होऊन प्रगटतोस, म्हणून माझी चूल पेटते, म्हणून तर माझ्या पोटातला अग्नी शमतोय…. अन् तरीही इथली हेकेखोर माणसं म्हणतात, देव देवळातच आहे ! तू कळीतून उमलून फुलातून प्रगटतोस, तू अंधार होऊन येतोस, अन् तुझ्या कुशीत दिवसभराचा बैल थकवा सैल होऊन जातो. दुसऱ्या दिवशी पुन्हा किरणांच्या वाणांनी अंधार फाडत मला ...

                ‘ जीच्या कुशीत आपण जन्म घेतो ती आपली जन्मदात्री आई आणि जीच्या कुशीत आपण वाढतो ती आपली मातृभाषा, या दोन्ही आपल्यासाठी अत्यावश्यक आहेत. आपले अस्तित्व तोलून धरणाऱ्या या दोन्ही माता आहेत. ’                                                                    - गुरुदेव रविंद्रनाथ टागोर.                               🍀🍀🍀🍀🍀

                      शहरातील गरीब आणि कनिष्ठ मध्यमवर्गीय गरजू कुटुंबियांना हक्काचे घर मिळावे म्हणून श्रीमती मृणालताई गोरे , प. बा. सामंत, कमल देसाई, वसंतराव शिराळी, कृष्णनाथ नेवरेकर, नीला फळणीकर आणि श्रीधर नाखरेकर यांसारखे लढवय्ये समाजसेवी नेते एकत्र आले होते. कमाल जमीन धारणा कायदा १९७६(Urben Land Ceiling and Regulation Act) ची प्रभावी अंमलबजावणी होऊन अतिरिक्त ठरणारी जमीन गरजूंना घरासाठी मिळावी म्हणून या धुरिणांनी नागरी निवारा परिषदेची १९८१ मध्ये स्थापना केली.                     यू. एल.सी. कायद्याची योग्य अंमलबजावणी होत नव्हती. कारण सरकारी यंत्रणा पुरेशा गंभीर नव्हत्या. लबाड बिल्डर लॉबी, विकासक यांचा दबाव यास कारणीभूत होता. कारण त्यांना या जमिनी ‘स्वतःच्या’ विकासासाठी हव्या होत्या. त्यांच्या मते हा कायदा अंमलात राहिला तर जमिनींचे भाव गगनाला भिडतील व लोकांच्या निवासाचा प्रश्न निर्माण होईल ! अशा परिस्थितीत न्याय मिळविण्यासाठी लढा लढणे आवश्यक होते. कारण, हक्काच्या निवाऱ्यासाठी...

                         भ्रमण-भटकंती करताना आपल्या ग्रुपमध्ये तरुण मुली असल्या तर आकस्मिक परिस्थितीमध्ये किती दक्ष रहावे लागते आणि विचलित न होता परिस्थितीला कसे सामोरे जावे लागते, याचा अनुभव सातारा जिल्ह्यात एकदा कास पठार-वासोट्याची भटकंती करताना घेतलाय.                       कायम आठवणीत राहिलेल्या या विशेष भटकंतीला आता पस्तीस वर्षे उलटून गेली आहेत. मात्र सभोवतालच्या परिस्थितीत फारसा बदल झालेला नाही. उलट सोशल मीडियाच्या अतिरेकाने ती अधिक धोकादायक बनली आहे.                       त्यावेळी नेमके काय घडले हे सांगणारी ही भटकंती आहे………. 🌹कास, वासोटा, नागेश्वर आणि ती रात्र….🌹                       सातारा आणि रत्नागिरी जिल्ह्यांच्या सीमेलगत असणारा शिवकालीन दुर्ग वासोटा हा गिर्यारोहकांना सतत खुणावत असतो. घनदाट जंगलांनी वेढलेली चढणीची वाट आणि जंगली स्वापदांच्या वाव...

      (शिवजयंती तारखेप्रमाणे १९ फेब्रुवारी) जयदेव जयदेव जय जय शिवराया | या या अनन्य शरणा आर्या ताराया | त्रस्त आम्ही दीन आम्ही, शरण तुला आलो | परवशतेच्या पाशी मरणोन्मुख झालो | साधू परित्राणा या दुष्कृती नाशा या | भगवन् भगवद्गीता सार्थ करा या | जयदेव जयदेव जय जय शिवराया | या या अनन्य शरणा आर्या ताराया |                  - स्वातंत्र्यवीर विनायक दामोदर सावरकर.                          (स्मृती दिन २३ फेब्रुवारी)                     🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀

            ही एक लघुकथा आहे. रेल्वे सफर करणारे दोन प्रवासी या कथेमध्ये आहेत. एक फसलेला आणि एक त्याला मदत करू इच्छिणारा. दोघेही द्विधा मनस्थितीत आहेत.            आपण त्यांना भेटायला वेटींग रूममध्ये जाऊ या………. 🌹वेटींग रूम🌹          दरवर्षीप्रमाणे दसऱ्याची पूजा मंदारने सकाळीच विधिपूर्वक केली.          नंतर आवराआवर पूर्ण करून तो मुंबईला निघाला.          मंदारला चिपळूण स्टेशन गाठायचे होते.          सकाळी साडे आठच्या दरम्यान येणाऱ्या मंगला एक्स्प्रेसने तो प्रवास करणार होता.          पंधरा वीस मिनिटांच्या अंतरावर असलेल्या चिपळूण स्टेशनात त्याने प्रवेश केला.          प्रत्यक्षात ट्रेन पावणेदोन तास लेट येणार होती !          ही अनाउन्समेंट ऐकल्यावर मंदार वैतागला. इतका वेळ काय करायचे ?          इथे स्टेशनवर टाईमपास करत बसायचे ? ...