Yes,Life Is Beautiful,but.......

  चार शतकं होत आली, तरी नसानसांत राजे. आले गेले कितीही तरी मनामनांत राजे. स्वराज्य म्हणजे राजे स्वाभिमान म्हणजे राजे,                                    || जाणता राजा || 💐२ एप्रिल- पुण्यतिथी- चैत्र पौर्णिमा💐 💐३ एप्रिल-पुण्यतिथी तारखेप्रमाणे💐                        🌹🌹🌹🌹🌹

            साहित्यिक आणि लक्षवेधी व्यक्तींच्या स्वाक्षरी घेऊन त्या संग्रही ठेवणे हा माझा आवडता छंद होता. तो आता जुना झालाय. म्हणजे जवळपास बंद झालाय. आता आठवण झाली की स्वाक्षरीची डायरी उघडून मी त्यातल्या स्वाक्षऱ्या बघतो अन् हरकून जातो.             स्वाक्षरी एवढेच सुविचारांवरही माझे प्रेम आहे. कोठे फलकावर सुविचार-सुभाषितं दिसली की ती वाचतो. ती मला भावतात……….. 🌹सुविचार-सुभाषिते आणि संत विचार🌹             सहज फिरता चालताना वाटेत दिसणारी ट्रकसारखी वाहने, देवालये, समाजमंदिरे, संस्कार केंद्रे, कॉलेजचे आवार, तसेच एस टी डेपो, धर्मशाळा, आश्रमशाळा, कुणाकुणाची निवासस्थाने, काही कार्यालयातले सूचना फलक, इत्यादींवर लिहिलेली सुविचार-सुभाषितं आपले लक्ष सहज वेधून घेतात.             मुंबईतील एका स्मशानभूमीत लिहिलेला एक सुविचार माझ्या कायम स्मरणात राहिलाय. ‘येथ पर्यंत आपण आमची साथसंगत केलीत, या बद्दल आपले आभारी आहोत, येथून पुढची वाटचाल आमची आम्हालाच करावी लागणार आहे.’ पृथ्वीतळ स...

               दैनिक ‘महाराष्ट्र टाइम्स’ मध्ये एक कविता माझ्या वाचनात आली. ‘देवळात देव कुठे आहे ?’ असे शीर्षक असलेल्या या कवितेचे लेखन विजयराज बोधणकर यांनी केले आहे. माझ्या माहितीप्रमाणे ते प्रसिद्ध चित्रकारही आहेत.              देवावर श्रद्धा असणारा मी हे काव्य वाचताना गोंधळून गेलो. मात्र ते पुन्हा वाचताना माझे मन अंतर्मुख होऊन स्वतःलाच प्रश्न विचारू लागले की, ‘नेमका कुठे असतो देव ?’ देवळात की देवळाबाहेर ? 🌹देवळात देव कुठे आहे ?🌹 अरे, तू एका दाण्यातून अनंत होऊन येतोस, माझ्या रिकाम्या थाळीत भाकर होऊन प्रगटतोस, म्हणून तर मी जगतोय…. अन् तरीही इथली हेकेखोर माणसं म्हणतात, देव देवळातच आहे ! अरे, तू वाळल्या लाकडातून अग्नी होऊन प्रगटतोस, म्हणून माझी चूल पेटते, म्हणून तर माझ्या पोटातला अग्नी शमतोय…. अन् तरीही इथली हेकेखोर माणसं म्हणतात, देव देवळातच आहे ! तू कळीतून उमलून फुलातून प्रगटतोस, तू अंधार होऊन येतोस, अन् तुझ्या कुशीत दिवसभराचा बैल थकवा सैल होऊन जातो. दुसऱ्या दिवशी पुन्हा किरणांच्या वाणांनी अंधार फाडत मला ...

                ‘ जीच्या कुशीत आपण जन्म घेतो ती आपली जन्मदात्री आई आणि जीच्या कुशीत आपण वाढतो ती आपली मातृभाषा, या दोन्ही आपल्यासाठी अत्यावश्यक आहेत. आपले अस्तित्व तोलून धरणाऱ्या या दोन्ही माता आहेत. ’                                                                    - गुरुदेव रविंद्रनाथ टागोर.                               🍀🍀🍀🍀🍀

                      शहरातील गरीब आणि कनिष्ठ मध्यमवर्गीय गरजू कुटुंबियांना हक्काचे घर मिळावे म्हणून श्रीमती मृणालताई गोरे , प. बा. सामंत, कमल देसाई, वसंतराव शिराळी, कृष्णनाथ नेवरेकर, नीला फळणीकर आणि श्रीधर नाखरेकर यांसारखे लढवय्ये समाजसेवी नेते एकत्र आले होते. कमाल जमीन धारणा कायदा १९७६(Urben Land Ceiling and Regulation Act) ची प्रभावी अंमलबजावणी होऊन अतिरिक्त ठरणारी जमीन गरजूंना घरासाठी मिळावी म्हणून या धुरिणांनी नागरी निवारा परिषदेची १९८१ मध्ये स्थापना केली.                     यू. एल.सी. कायद्याची योग्य अंमलबजावणी होत नव्हती. कारण सरकारी यंत्रणा पुरेशा गंभीर नव्हत्या. लबाड बिल्डर लॉबी, विकासक यांचा दबाव यास कारणीभूत होता. कारण त्यांना या जमिनी ‘स्वतःच्या’ विकासासाठी हव्या होत्या. त्यांच्या मते हा कायदा अंमलात राहिला तर जमिनींचे भाव गगनाला भिडतील व लोकांच्या निवासाचा प्रश्न निर्माण होईल ! अशा परिस्थितीत न्याय मिळविण्यासाठी लढा लढणे आवश्यक होते. कारण, हक्काच्या निवाऱ्यासाठी...

                         भ्रमण-भटकंती करताना आपल्या ग्रुपमध्ये तरुण मुली असल्या तर आकस्मिक परिस्थितीमध्ये किती दक्ष रहावे लागते आणि विचलित न होता परिस्थितीला कसे सामोरे जावे लागते, याचा अनुभव सातारा जिल्ह्यात एकदा कास पठार-वासोट्याची भटकंती करताना घेतलाय.                       कायम आठवणीत राहिलेल्या या विशेष भटकंतीला आता पस्तीस वर्षे उलटून गेली आहेत. मात्र सभोवतालच्या परिस्थितीत फारसा बदल झालेला नाही. उलट सोशल मीडियाच्या अतिरेकाने ती अधिक धोकादायक बनली आहे.                       त्यावेळी नेमके काय घडले हे सांगणारी ही भटकंती आहे………. 🌹कास, वासोटा, नागेश्वर आणि ती रात्र….🌹                       सातारा आणि रत्नागिरी जिल्ह्यांच्या सीमेलगत असणारा शिवकालीन दुर्ग वासोटा हा गिर्यारोहकांना सतत खुणावत असतो. घनदाट जंगलांनी वेढलेली चढणीची वाट आणि जंगली स्वापदांच्या वाव...