🌹🌹धार्मिक पण मार्मिक🌹🌹

 

                गुरुपौर्णिमा उत्सव याच महिन्यात २९ तारखेला आहे. आयुष्यात योग्य मार्ग दाखविणाऱ्या आपापल्या गुरुजनांची श्रद्धापूर्वक पूजा–वंदना करून गुरुपौर्णिमा साजरी करण्याची आपली पूर्वांपार परंपरा आहे.

                गुणीजनांना आपण गुरुस्थानी मानतो. त्यांचे मार्गदर्शन आपल्याला पदोपदी उपयोगी ठरते. याचा प्रारंभ आपल्या माता पित्यांपासून सुरू होतो. ते आपले जन्मदात्रे असतात. त्यानंतर आपल्याला विद्यादान करणारे आपले शिक्षक आणि प्रसंगी आपल्याला योग्य दिशा दाखविणारी मार्गदर्शक व्यक्ती आपली गुरूच असते...............

🌹गुरू स्मरण🌹

                 हा श्रद्धेचा विषय आहे. आपला विश्वास आणि श्रद्धा असेल, तर गुरुतुल्य मान्यवरांप्रती आपण आदर व्यक्त करू शकतो. त्याकरीता गुरुपौर्णिमेच्या शुभदिनी त्यांना मनोभावे वंदन करून त्यांचे शुभाशीर्वाद घ्यायचे असतात.

                मी या बाबतीत भाग्यवान आहे. शालेय जीवनात मित्र म्हणून असणारा एक मित्र कालांतराने माझा गुरू झाला ! तद्नंतरही आमची मैत्री टिकून राहिली. कधी कधी आमच्यात मतभेद-वाद व्हायचे. मात्र आमची मैत्री अन् गुरु शिष्यातील नाते तुटले नाही. दुर्दैवाने काही महिन्यांपूर्वी त्यांचे निधन झाले.

                हा विवाहित गृहस्थ सरकारी सेवेत होता. आर.एस.एस. चा कट्टर स्वयंसेवक असल्याने त्याचे अंगी शिस्त आणि करारीपणा होता. राहणीमान टिपटाप असणारी ही व्यक्ती स्वभावाने मात्र शीघ्रकोपी होती.

               गुरुवर्य निस्सिम गायत्री उपासक होते. समर्थ रामदास यांचा दासबोध ग्रंथ त्यांचा नित्यपाठ होता. धर्म, अध्यात्म आणि रिद्धी-सिद्धी तंत्राच्या कुतूहलापायी ते दहाहून अधिक जणांच्या संपर्कात राहिले. काही सिद्धी त्यांनी प्राप्त केल्या होत्या. ते सगळे माझे गुरूच आहेत, असे ते नेहेमी म्हणायचे.

               मात्र आर. एस. एस. मधील ज्येष्ठ स्वयंसेवक स्व. तात्या हे त्यांचे आद्य गुरू होते. तात्या रेल्वेत अधिकारीपदी काम करून निवृत्त झालेले सद्गृहस्थ होते. वाचन, मनन आणि चिंतन सतत यांत कायम मग्न असणारे तात्या समाजसेवाही करायचे. त्यांनी लिहिलेले संत श्रीचांगदेवांवरील अध्यात्मिक धाटणीचे पुस्तक माझ्या संग्रही आजही आहे. आमचे गुरू त्यांच्या शब्दाबाहेर कधी गेले नाहीत. तात्यांच्या आग्रहामुळेच गुरू गायत्री आराधनेकडे वळले. 

               गायत्री मंत्राचा सविस्तर अभ्यास गुरूंनी केला. मग स्वतः मिळविलेले ज्ञान साधकांना देण्याचे त्यांनी ठरविले. स्वारस्य असलेल्या साधक-शिष्यांना एकत्र आणून गायत्री परिवाराची स्थापना केली. माझ्यासह कितीतरी साधक-शिष्यांनी अभ्यास शिबिरांच्या माध्यमातून दीक्षा घेतली. वेळोवेळी विविध अनुभूती घेतल्या. त्यांचेविषयी लिहिण्याजोगे खूप काही आहे. यापूर्वी ब्लॉगमध्ये त्याविषयी लिहिलेही आहे, यापुढेही लिहिणे होईल.

                आज गायत्री परिवारामधील बहुतेक साधक-शिष्य विविध कारणांमुळे विखुरले गेले आहेत. तरी जमेल त्या पद्धतीने मनोभावे गुरुपौर्णिमा उत्सव साजरा करून आपल्या गुरूंचे ते स्मरण करतात .

                या स्वर्गीय गुरु-मित्रास माझे त्रिवार वंदन आहे.

                                🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻