🌹🌹भटकंती मनसोक्त🌹🌹

 

           कुलाब्याच्या नेव्ही नगर पासून ते मीरा भाईंदरच्या खाडीपर्यंत ब्रहन् मुंबई अस्ताव्यस्त पसरलीय. मात्र आज ही महानगरी साधी राहिली नाहीये. इथे आता चाळी, वाड्या नजरेस पडत नाहीत. टोलेजंग टॉवर्स आणि झाक्माक कॉर्पोरेट ऑफिसेस कोणा धनाढ्याच्या किंवा अपिरिचिताच्या नावे असणाऱ्या लेनच्या पाटीसह सगळीकडे पहायला मिळतात. तलाव, टेकड्या आणि वनराई आता दुर्मिळ झालेत. अशा परिस्थितीत बोरिवलीचे राष्ट्रीय उद्यान आणि गोरेगावची आरे कॉलनी ही दोन निसर्गरम्य ठिकाणे मुंबईकरांना शुद्ध प्राणवायू अजूनही देत आहेत.

          राष्ट्रीय उद्यानाच्या सीमेवर असलेल्या गोरेगावच्या आरे कॉलनीमध्ये आज आपण भटकणार आहोत……..

🌹मुंबईची हरित नगरी : आरे कॉलनी🌹

          बोरिवली राष्ट्रीय उद्यानाची वनराजी काशी-मीरा, भाईंदरपासून जोगेश्वरीपर्यंत पसरलेली आहे. शासनाने संरक्षित हरित पट्टा म्हणून जाहीर केलेल्या व सह्याद्रीच्या हिरव्यागार दऱ्याखोऱ्यांची अनुभूती देणाऱ्या या विस्तीर्ण वनराजीत आता निवासी आणि व्यावसायिक इमारती उभ्या राहिल्या आहेत.

          गोरेगांव पूर्व पट्ट्यात पावसाळ्यात फेसाळणारा उंच धबधबा आहे. परंतू या भागाचा कब्जा खाजगी विकासकाकडे आहे. त्यांचेकडून सभोवताली कुंपणभिंती उभारण्यात आल्या असल्याने मनसोक्त सैर करता येत नाही. या डोंगरी भागात एकीकडे म्हाडा वसाहत तर दुसरीकडे आय.टी. पार्कच्या पॉश इमारती दिमाखात उभ्या राहिल्या आहेत. त्या उभारण्यासाठी विकासकांनी मोठी डोंगररांग तासून काढलीय. माथ्यावर खाजगी हेलिपॅड देखील सुसज्ज झालेय ! या परिसरात नागरी निवारा परिषदेची मोठी वसाहतही आहे. तिच्या उत्तर-पूर्व बाजूला राष्ट्रीय उद्यानाची डोंगररांग, तर दक्षिण दिशेस आरे कॉलनी आहे.

           भटकंतीच्या निमित्ताने माझे आरे कॉलनीमध्ये जाणे होते, तेव्हा खूप प्रसन्न वाटते. या हिरव्यागार परिसरात आता वाहनांची आणि माणसांची गर्दी वाढली आहे. भविष्यात एवढी विस्तीर्ण आणि जंगलांनी वेढलेली वनराई राहील की नाही, याची शंका वाटते. मेट्रो कारशेड, खासगी-सरकारी उद्योग, अतिक्रमित निवासी वस्ती, येऊ घातलेले प्राणी संग्रहालय, नियोजित गोरेगांव मुलुंड मार्ग आणि धूर्त विकासकांची नजर, या कारणांनी सध्याची आरे कॉलनी हळूहळू आकसत चाललीय.

         खरे तर भौगोलिक दृष्ट्या हा भाग म्हणजे मोठे गाव आहे. गोरेगांव पूर्वेकडे आल्यावर दहा पंधरा मिनिटांत पश्चिम महामार्ग लागतो. तो ओलांडला की आरे कॉलनीचे प्रवेशद्वार लागते. येथल्या सडक वाटेने थेट मरोळ, फिल्टरपाडा मार्गे आपण थेट पवई परिसरात जाऊ शकतो.

         पूर्वी या ठिकाणी वाहनांवर प्रवेश शुल्क आकारले जायचे. ते आता आकारले जात नाही. त्यामुळे वाहन संख्या वाढलीय. दिवस-रात्री-अपरात्री या वळणावळणाच्या सडकेवर वर्दळ असते.

         भरपूर झाडे, वनस्पती, रानवेली, फुलझाडे, गवताळ रानवाटा यांनी वेढलेल्या या हिरव्या जंगलात सायंकाळनंतर जंगली श्वापदे वावरण्याच्या घटना घडलेल्या आहेत. इथे माकडं, साप, अजगर, विंचू, विविध प्रकारची फुलपाखरे, इत्यादी वनचरे विपुल आहेत.

         मात्र या वनराईमध्ये पदभ्रमण करण्याची मौज आगळी आहे. फिरण्यासाठी विविध मार्ग इथे आहेत. सडक, आदिवासी पाडे, गवताळ शेतवाटा, या मार्गे आपण सर्वत्र भटकू शकतो. परंतू सरकारी वन विभाग, दुग्ध विकास योजना विभाग, चित्रनगरी, इत्यादींच्या अधिपत्याखाली हा पूर्ण परिसर येत असल्याने काही ठिकाणी निर्बंध पाळावे लागतात.

         हा अपवाद सोडला तर आरे कॉलनी फिरण्यासाठी लाजवाब आहे ! वर्षभर हा परिसर हिरवाईने आणि थंड वातावरणाने बहरलेला असतो. सहा नंबर युनिटमध्ये असणारा स्वामींचा मठ, नौका विहार तलाव, तलावामागे असलेले जुने गावदेवी मंदिर, युनिट ३१ लगत असलेला स्वामींचा मठ, मार्केट रोडच्या पुढे काही अंतरावर असलेले प्रशस्त गार्डन, मोठमोठे तबेले व गवळीवाडे, शेत जमिनी, न्यूझीलँड हॉस्टेल हॉल, आरे शासकीय दुग्धशाळा, आणि पूर्वीपासून पिकनिक स्पॉट म्हणून परिचित असणारे ‘छोटा काश्मीर’चे मोठे गार्डन ही सारी ठिकाणे पायी फिरून न्याहाळण्याजोगी आहेत.

         अर्थात् त्यासाठी आरे कॉलनी परिसराची पायपीट करायची तयारी हवी. पण ही पायपीट वाया जाणार नाही, ती तुम्हाला मनसोक्त भटकंतीचा निर्मळ आनंद नक्की देईल……..

        🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿