💐मनभावन गीत💐

💐मनभावन गीत💐

 

               कविवर्य सोपानदेव चौधरी यांची आई म्हणजे कवियत्री बहिणाबाई.  माणसाचे हृदयस्पर्शी  सुख-दुःख आपल्या निर्मळ आणि सोप्या काव्यरचनेतुन  व्यक्त करणारी बहिणाबाईंची काव्यशैली अवघ्या मराठी काव्यविश्वात दुमदुमली आहे. आजही बहिणाबाईंचे काव्य आणि गीतं ऐकताना कवीमनाचा रसिक अंतर्मुख होतो.

                  ३ डिसेंबर हा बहिणाबाईंचा पुण्यस्मृतिदिन आहे(निधन वर्ष १९५१). या थोर कवीयत्रीचे स्मरण करताना मी त्यांचे एक प्रसिद्ध काव्यगीत तुमच्यापुढे सादर करीत आहे.

              माणसाचं मन फुलपाखरू होऊन  किती, अन कशी भरारी मारू शकते, हे आपल्या  गीतातून मांडणारे दिलखुलास काव्य तुम्हाला अंतर्मुख करेल…..…..…….

 

💐मन  :   

मन वढाय वढाय

           उभ्या पीकांतलं ढोर

किती हाकला हाकला

           फिरी येतं पीकावर

 

मन मोकाट मोकाट

           त्याले ठायी ठायी वाटा

जशा वाऱ्यानं चालल्या

           पान्यावऱ्हल्या  रे लाटा

 

मन लहरी लहरी

          त्याले हाती धरे कोण ?

उंडारलं  उंडारलं

          जसं वारा वाहादन

 

मन जहरी जहरी

          याचं न्यारं रे तंतर

आरे इचू, साप बरा

          त्याले उतारे मंतर !

 

मन पाखरू पाखरू

            त्याची काय सांगू मात ?

आता व्हतं भुईवर

            गेलं गेलं आभायात

 

मन चप्पय चप्पय

            त्याले नाही जरा धीर

वठे व्हयीसनी ईज

            आलं आलं धर्तीवर

 

मन एवढं एवढं

           जसा खाकसाचा दाना

मन केवढं केवढं

          त्यात आभाया मायेना

 

देवा, कसं देलं मन

         आसं नही दुनियात !

आसा कसा रे यवगी

         काय तुझी करामत  !

 

देवा, आसं कसं मन ?

          आसं कसं रे घडलं

कुठे जागेपनी तूले

       आसं सपन पडलं.

                    --बहिणाबाई चौधरी.

 

                                                           ::::::::::::::::::::::